امشب 

       گریز آهوانه من

          دستهای توست

          نه گنبد طلا

آقا

 تمام شهر صیادند

 پولاد

            پای پنجره ات آب می شود

           وقتی برای دیدن تو

           آسمان شوم

امشب

 کنار پنجره

                جای نگاه نیست

پرواز می کنم

 از پشت پلکها

               سفر آغاز می کنم

                                                                        هادی منوری

ای محبوب جاودانی!

 اگر نبود حضور تو ، در تعفن این لاشه های مردار چگونه تاب می آوردیم و اگر نبود گرمای دستهای تو ، در این سرمای بی کسی چگونه سر می کردیم ؟!

ای درد توام درمان در بستر ناکامی

ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی

ای خدای تنها یان  و بی کسان و بی مونسان !

ای مخاطب آشنای درد های نگفتنی !

 اگر بناست بسوزیم طاقتمان ده

اگر بناست بسازیم قدرتمان ده !